شعر

برو بباغ و به گل‌ها سلام ما برسان

برو بباغ و به گل‌ها سلام ما برسان

به نسترن ! به شقايق پيام ما برسان

به سروها،‌ به سمن‌ها، به ياس‌هاي سپيد

  درود و تهنيت و احترام ما برسان

به ضيمران كه زندچنگ در سلاسل بيد

اطاعت و ادب و التزام ما برسان

به هركجا شنوا گوش التفاتي بود

به وجه خير و سلامت كلام ما برسان

به خوشه‌هاي اقاقي، ‌به شاخه‌هاي تمشك

به اعتبار سخن،‌اهتمام ما برسان

بگو به دختر باران برقص بر در و دشت

نمي به كام «بهار صيام» ما برسان

بگو به ابر محبت، طراوش شعفي

از آن سحاب مودت به كام ما برسان

ببار بر سر باغ و گشاي «ستر ربيع »

  به حد لذت دركش مقام ما برسان

زلال آب روان را بچشمه سار بگو

  نمي ز كوثر عرفان به جام ما برسان

بخوان بگوش جلودار تا رود به وفاق

  به سالك سفر «دل» زمام ما برسان

اسير سلطه خاريم و شب، خداي طرب

به صبح سلطنت «گل» دوام ما برسان

بيا و تشنگي ما «خمار مردم» را ! 

  به گوش «ساقي غايب» امام ما برسان

ببين كه «خون شقايق» گرفته دامن دشت  

  به «نور ديده نرگس» سلام ما برسان